[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 7، شماره 2 - ( 1399 ) ::
جلد 7 شماره 2 صفحات 162-145 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی تنوع ژنتیکی و برآورد وراثت‌پذیری و همبستگی ژنتیکی با استفاده از روش REML برای صفات مختلف در ژنوتیپ‌های خلر (Lathyrus sativus L.)
علی دولتشاه، احمد اسماعیلی*، هادی احمدی، کریم خادمی، داریوش گودرزی
چکیده:   (3291 مشاهده)
اساس تحقیقات به­نژادی گیاهان بر پایه تنوع ژنتیکی وسیع استوار است و ارزیابی تنوع ژنتیکی یکی از مهم­ترین گام­ها در معرفی ارقام جدید است. در این تحقیق تنوع ژنتیکی 25 ژنوتیپ خلر برای صفات مختلف در شهرستان خرم ­آباد در قالب طرح بلوک­ های کامل تصادفی با سه تکرار مورد بررسی قرار گرفت. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که بین ژنوتیپ ­ها از لحاظ اغلب صفات مورد مطالعه اختلاف معنی‌داری وجود دارد. نتایج مقایسه میانگین نشان داد که ژنوتیپ IF1312 با بیشترین عملکرد­ دانه و ژنوتیپ­ های IF1332 و IF471 با بیشترین عملکرد علوفه خشک و ‌تر، بهترین عملکرد را دارند. نتایج تجزیه به مؤلفه ­های اصلی نشان داد که سه مؤلفه اول 62.64 درصد از تغییرات کل را توجیه می ­نمایند. بر اساس نتایج تجزیه خوشه­ ای، ژنوتیپ‌های‌ IF1307، IF1872 وIF471 که دارای عملکرد دانه و علوفه بیشتری نسبت به سایر ژنوتیپ ­ها بودند، در یک گروه قرار گرفتند. جهت برآورد همبستگی ژنتیکی و وراثت­ پذیری صفات مختلف در ژنوتیپ­ های خلر از روش REML استفاده شد. بیشترین وراثت­ پذیری (0.87) برای صفت تعداد دانه نارس و کمترین وراثت­ پذیری (0.10) برای صفت وزن خشک کل برآورد گردید. عملکرد­ دانه با عملکرد­ علوفه‌ تر همبستگی ژنتیکی مثبت و بالایی داشت و صفات بیوماس، درصد برگ و عملکرد علوفه ­خشک نیز همبستگی ژنتیکی مثبت و بالایی با عملکرد علوفه‌ تر نشان دادند. در مجموع، ژنوتیپ IF1307 از نظر بیشتر صفات دارای تظاهر بهتری نسبت به سایر ژنوتیپ‌ها بود و از نظر عملکرد علوفه‌ تر بین ژنوتیپ‌ها عملکرد قابل قبولی داشت.
واژه‌های کلیدی: خلر، تجزیه خوشه ای، تجزیه به مؤلفه های اصلی، وراثت پذیری
متن کامل [PDF 900 kb]   (494 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: ژنتیک کلاسیک و ژنتیک جمعیت
دریافت: 1400/2/25 | پذیرش: 1399/12/29
فهرست منابع
1. Abate, A., Mekbib, F., Fikre, A. and Seid, A. (2018). Genetic variability and heritability in ethiopian grasspea (Lathyrus sativus L.) accessions. Crop Sciense, 6(2): 63-103 (In Persian).
2. Bhatt, G.M. (1973). Significance of path coefficient analysis determining the nature of character association. Euphytica, 22: 338-343.
3. Boukecha, D., Laouare, M., Mekliche Hanif, L. and Harek, D. (2018). Drought tolerance in some population of grasspea (Lathyrus sativus L.). Legume Research-An International Journal, 41(1): 12-19.
4. Choudhary, A.K., Pandey, P. and Sendi Kumar, M. (2016). Tailored response to simultaneous drought stress and pathogen infection in plants. Drought Stress Tolerance in Plants, 1(10): 427-438.
5. Cocks, P., Siddique, K. and Hambury, C. (1986). Lathyrus A New Grain Legume. A Report For The Rural Industries Research And Development Corporation. Rural Industries Research & Development Corporation, Wagga Wagga, AU.
6. Danesh Gylvaie, M., Karimzadeh, Q. and Aghakhani, M. (2011). Evaluation of genetic diversity and principal components analysis for variant traits in genotypes grass pea. Journal of Plant Science, 2: 254-243.
7. Ducke, J.A. (1981). Handbook of Legumes of World Economic Importance. Plenum Press, New York, USA. [DOI:10.1007/978-1-4684-8151-8]
8. Ebrahimi, S., Rezaei Nejad, A., Ismaili, A. and Karami, F. (2015). Physiological and phenological variability and heritability of some apricot (Prunus armeniaca L.) cultivars and genotypes. Plant Genetic Researches, 1(2): 55-70 (In Persian).
9. Fakhre Vaezi, A. (2003). Final report checks compatibility international varieties of grass pea (Lathyrus sativa) under dry land conditions, 80: 554 (In Persian).
10. Farsi, M. and Bagheri, A. (1998). Principles of Plant Breeding. Publications University of Ferdowsi, Mashhad, IR (In Persian).
11. Gutierrez, J.F., Vaquero, F. and Vences, F.J. (1994). Allopolyploid vs. autotetraploid origins in the genus Lathyrus (Leguminosae). Heredity, 73: 29-40.
12. Holland, J.B. (2002). Estimating Genotypic Correlations and Their Standard Errors Using Multivariate Restricted Maximum Likelihood Estimation with SAS Proc MIXED. Reproduced from Crop Science. Published by Crop Science Society of America, New York, USA.
13. Jackson, M.T. and Yunus, A.G. (1984). Variation in the grasspea (Lathyrus sativus L.) and wild specie. Euphytica, 33: 549-559.
14. Kamdi, S.R., Bhasme, S.P., Neharkar, P.S., Bhagat, G.J., Kadu, P.R. and Karhale, S.S. (2015). Correlation, genetic variability and heritability studies in selected local collections of grass pea (Lathyrus sativus L.). International Journal of Tropical Agriculture, 2: 1445-1448.
15. Karimi, E. (1989). Breeding Forage Plants. Tehran University Press, Tehran, IR (in Persian).
16. Khawaja, H.I.T., Sybenga, J. and Ellis, J.R. (1998). Meiosis in aneuploid of tetraploid Lathyrus odoratus and L. pratensis. Heredity, 129: 53-57.
17. Lazanyi, J. (2000). Grass pea and green manure effects in the great hungarian plain. Lathyrus Lathyrism Newsletter, 1: 28-30.
18. Lynch, M. and Walsh. B. (1998). Genetics and Analysis of Quantitative Traits. Sinauer, Sunderland, MA.
19. Muehlbauer, F.J. and Tullu, A. (1997). NewCROP Fact SHEET-Lathyrus sativus L. Available on: http://www.hort.purdue.edu/newcrop/cropfactsheets/grasspea.html. Last access 27 April 2010.
20. Nandini Devi, K., Athokpam H.S., Lhungdim, J., Lenin Singh, K. and Dorendro Singh, A. (2018). Response of grasspea (Lathyrus sativus L.) to row spacing and phosphorus levels under rainfed conditions of Manipur, India. Indian Journal of Agriculture Research Communication Center, 38(2):131-134.
21. Neyestani, E. and Rabbani Nasab, H. (2014). Comparison of planting dates Lathyrus Cicera. 1st International and 13th Iranian Crop Science Congress And 3rd Seed Science and Technology Conference. Tehran, Iran (In Persian).
22. Parihar, A.K., Dixit, G.P. and Singh, D. (2013). Multivariate analysis of various agronomic traits in grass pea (Lathyrus spp) germplasm. Indian Journal of Agricultural Sciences, 83(5): 570-575.
23. Rahman, M.M., Kumar, J., Rahaman, M. A. and Ali Afzal, M. (1995). Natural out crossings Lathyrus sativus L. Indian Journal of Genetics, 55: 204-207.
24. Rahman, S., Molla, M.R., Nozim-ud-Dowla, M.A.N., Rasul, M.G. and Main, M.A.K. (2010). Assessment of genetic diversity in grass pea (Lathyrus sativus L.) genotype using morphological markers. Academic Journal of Plant Sciences, 55: 85-91.
25. Rencher, A.C. (2003). Methods of Multivariate Analysis. John Wiley & Sons, Hoboken, New Jersey, USA.
26. Salavati Meybodi, M.R., Ranjbar, G.A., Kazemitabar, S.K. and Najafi Zarrini, H. (2017). Investigation of heritability and genetic diversity among tobacco genotypes using ISSR markers and morpho-physiological traits. Plant Genetic Researches, 4(1): 75-88 (In Persian).
27. Sarwara, C.D.M., Sarhar, A., Murshed, A.N.M.M. and Malik, M.A. (1995). Variation in natural population of grass pea. In: Yusuf, H.K.M. and Lambein, F., Eds., Lathyrus Sativus and Human Lathyrism: Progress and Prospects, pp. 161-164. The Proceeding 2th Int. colloq. Lathyrus/Lathyrism, University of Dhaka, Dhaka, BD.
28. Tadesse, W. and Bekele, E. (2003). Variation and association of morphological and biochemical characters in grass pea (Lathyrus sativus L.). Euphytica, 130: 315-324.
29. Vahabi, A.A., Arzani, A. and Solouki M. (2005). Evaluation of phenotypic and genetic correlations and path coefficient analysis for seed and forage yield of grass pea. The1st Iranian Pulse Crops Conferenc, University of Ferdowsi, Mashhad, Iran (In Persian).
30. Valizadeh, S., Ismaili, A., Ahmadi, H., Akbarpour, O.A., Bajalan, B. and Amini, A. (2020). Use of restricted maximum likelihood approach for estimation of genotypic correlation and heritability in bread wheat (Triticum aestivum L.) under water deficit stress. Plant Genetic Researches, 6(2):183-200 (In Persian).
31. VazPatto, M.C., Skiba, B., Pang, E.C.K., Ochatt, S.J., Lambein, F. and Rubiales, D. (2006). Lathyrus improvement for resistance against biotic and abiotic stresses: From classical breeding to marker assisted selection. Euphytica, 147: 133-147.
32. Verbeke, G. and Molenberghs, G. (2000). Linear Mixed Models for Longitudinal Data. Springer Series in Statistics, Springer-Verlag, New York, USA.
33. Yadov, C.R. (1995). Genetic Evaluation and Varietal Improvement of Grasspea inn Nepal. In: Arora, R.K., Mathur, P.N., Riley, K.W. and Adham, Y. Eds., Lathyrus Genetic Resources in Asia. Proceedings of a Regional Workshop, pp. 21-27. Indira Gandhi Agricultural University, Raipur, IPGRI Office for South Asia, New Delhi, IND.
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA



XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Dowlatshah A, Ismaili A, Ahmadi H, Khademi K, Goudarzi D. Evaluation of Genetic Diversity and Estimation of Heritability and Genetic Correlation Using REML for Different Traits in Grass Pea (Lathyrus sativus L.) Genotypes. pgr. 2021; 7 (2) :145-162
URL: http://pgr.lu.ac.ir/article-1-223-fa.html

دولتشاه علی، اسماعیلی احمد، احمدی هادی، خادمی کریم، گودرزی داریوش. بررسی تنوع ژنتیکی و برآورد وراثت‌پذیری و همبستگی ژنتیکی با استفاده از روش REML برای صفات مختلف در ژنوتیپ‌های خلر (Lathyrus sativus L.). پژوهش های ژنتیک گیاهی. 1399; 7 (2) :162-145

URL: http://pgr.lu.ac.ir/article-1-223-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 7، شماره 2 - ( 1399 ) برگشت به فهرست نسخه ها
پژوهش های ژنتیک گیاهی Plant Genetic Researches
Persian site map - English site map - Created in 0.15 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4461