[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اطلاعات نشریه::
آرشیو مجله و مقالات::
برای نویسندگان::
برای داوران::
ثبت نام و اشتراک::
تماس با ما::
تسهیلات پایگاه::
بایگانی مقالات زیر چاپ::
فهرست داوران همکار::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
ISSN
شاپای آنلاین: ISSN 2676-7309
شاپای چاپی: ISSN 2383-1367
..




 
..
:: جستجو در مقالات منتشر شده ::
33 نتیجه برای تنوع ژنتیکی

سمیرا محمدی، علی اشرف مهرابی، علی آرمینیان، آرش فاضلی،
دوره 1، شماره 1 - ( 2-1393 )
چکیده

به‌ منظور بررسی تنوع ژنتیکی 35 جمعیت Aegilops cylindrica با استفاده از 17 آغازگر ISSR، در مجموع 190 آلل تکثیر شدند که از این تعداد، 188 آلل (95/98 درصد)، به‌عنوان آلل چندشکل تشخیص داده شدند. تعداد آلل‌های تکثیر شده از 6 تا 20 با میانگین 18/11 آلل متغیر بود. محتوای اطلاعات چندشکلی از 10/0 در آغازگر UBC841 تا 35/0 برای آغازگر UBC836 متفاوت بود. همچنین شاخص نشانگر از 6/0 برای آغازگر UBC841 تا 6 برای آغازگر 15 متفاوت بود. روش‌های گروه‌بندی خوشه‌ای و تجزیه به مختصات اصلی نتوانست جمعیت‌ها را به‌طور کامل از هم تفکیک کند و عدم ارتباط بین تنوع مولکولی و تنوع جغرافیایی را نشان داد که نشان‌دهنده تنوع ژنتیکی بالای این جمعیت‌ها می‌باشد. در مجموع جمعیت‌های غرب و جنوب غرب کشور، تنوع بیشتری نسبت به جمعیت‌های شمال و شمال غرب کشور نشان دادند، بنابراین مرکز تنوع و پیدایش گونه Ae. cylindrica احتمالاً غرب و جنوب غرب کشور بوده و از این مناطق به سمت شمال کشور انتقال یافته‌اند. نتایج این تحقیق نشان داد که نشانگرهای ISSR ابزار مفیدی برای مدیریت منابع ژنتیکی خویشاوندان وحشی گندم می‌باشد.
مریم احمدی، مصطفی ولیزاده، محمود تورچی، محمد مقدم واحد، حسین محمدزاده جلالی،
دوره 1، شماره 1 - ( 2-1393 )
چکیده

به‌منظور ارزیابی تنوع ژنتیکی ارقام اصلاح شده و بومی یونجه، 12 رقم یونجه شامل پنج رقم اصلاح شده (کایساری، کدی، رنجر، مسمیر و سی ریور) و هفت رقم بومی (همدانی، قره یونجه، یزدی، تازه کند دیم، شازند، عمو زین‌الدین و رهنانی) از طریق صفات زراعی و نشانگرهای آنزیمی مورد مطالعه قرار گرفتند. تعداد 35 بذر از هر رقم در گلدان‌های مجزا به‌صورت طرح کاملاً تصادفی نامتعادل، کشت شدند. تجزیه واریانس صفات مختلف نشان داد که بین ارقام بومی و اصلاح شده یونجه از لحاظ اکثر صفات اختلاف معنی‌دار وجود ندارد. در مورد آنزیم‌های استراز و پراکسیداز، داده‌ها بر اساس وجود و عدم وجود نوار آنزیمی (1 و 0) در 11 نوار ایزوزیمی پلی‏مورف مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. ارقام بومی و اصلاح شده به‌ترتیب با میانگین 246/0 ± 48/0 و 193/0 ±519/0 برای شاخص شانون و میانگین 181/0 ± 327/0 و 148/0± 352/0 برای شاخص تنوع ژنتیکی نی، تفاوت چشمگیری نشان ندادند. بررسی رابطه‏ی بین داده‏های ایزوزیمی و صفات مورد بررسی نشان داد که بین ایزوزیم 4POX- و عملکرد تک بوته تر و خشک در ارقام اصلاح شده ارتباط معنی‏دار وجود دارد.
علی شوروزدی، سید ابوالقاسم محمدی، مجید نوروزی، بهزاد صادق زاده،
دوره 1، شماره 1 - ( 2-1393 )
چکیده

ژنوتیپ‌های بومی به‌دلیل تطابق و سازگاری با شرایط محیطی مختلف، ذخایر ژنتیکی با ارزشی برای افزایش تنوع ژرم‌پلاسم‌های اصلاحی و نیز منابع بالقوه برای ژن‌های مقاومت به تنش‌های زیستی و غیرزیستی بشمار ‌می‌روند. در این مطالعه، تنوع و ساختار ژنتیکی 119 ژنوتیپ بومی جو از کشورهای مختلف و 25 رقم تجاری و لاین اصلاحی با استفاده از 45 جفت آغازگر ریزماهواره مورد ارزیابی قرار گرفت. در مجموع 225 آلل با دامنه 2 تا 14 و میانگین 5 آلل به ازای هر جایگاه تکثیر شدند. میزان اطلاعات چندشکلی برای نشانگرها بین 05/0 تا 90/0 با میانگین 51/0 متغیر بود. کمترین و بیشترین فراوانی آلل شایع به‌ترتیب مربوط به نشانگرهای EBMAC0788 (13/0) و GBM1411 (97/0) بود. تجزیه واریانس مولکولی نشان داد که واریانس درون‌گروهی (94 درصد) سهم بیشتری در تبیین واریانس مولکولی کل در مقایسه با واریانس بین گروهی داشت. حداکثر و حداقل شاخص‌های شانون و تنوع ژنی نی به‌ترتیب به ژنوتیپ‌های بومی ایران و مصر تعلق داشت. تجزیه خوشه‌ای با استفاده از الگوریتم Minimum Evolution و ضریب فاصله P-distance ژنوتیپ‌ها را به سه گروه منتسب کرد. این گروه‌بندی تا حدودی با مناطق جغرافیایی ژنوتیپ‌ها مطابقت داشت.
ولی اله یوسفی، عبدالله نجفی، علیرضا زبرجدی، هوشمند صفری،
دوره 1، شماره 1 - ( 2-1393 )
چکیده

آویشن (Thymus)، یک گیاه دارویی معطر، گیاهی شناخته شده، چندساله و خشبی از تیره لامیاسه است. جنس Thymus به‌دلیل فراوانی بالای هیبریداسیون و اینتروگرسیون بین گونه‌های هم‌ناحیه، از لحاظ رده‌بندی بسیار پیچیده است و برخی از گونه‌های این گیاه دارویی بومی ایران هستند. در مطالعه حاضر، هفت اکوتیپ Thymus جمع‌آوری شده از نواحی مختلف ایران به همراه گونه زراعی لندن با استفاده از مشخصات کاریوتیپی جهت شناسایی تنوع ژنتیکی در این گیاه دارویی مورد مطالعه قرار گرفتند. تعداد پایه ثانویه در پنج اکوتیپ 15= x و در سه اکوتیپ دیگر 30 =x بود که احتمالاً از یک تعداد پایه اولیه 7 = x نشأت گرفته‌اند. سطوح پلوئیدی این اکوتیپ‌ها شامل دیپلوئید و تتراپلوئید بود. اکوتیپ‌های مورد مطالعه Thymus در طبقه‌بندی Stebbins رده A1 و B1 را اشغال کردند که این مطلب دلالت بر وجود تقارن کاریوتیپی ابتدایی در این اکوتیپ‌ها می‌باشد. میانگین طول کروموزوم از 03/1 تا 52/1 میکرون متغیر بود. تمام کروموزوم‌ها از نوع متاسانتریک (m) بودند. همچنین تجزیه خوشه‌ای با استفاده از پارامترهای کروموزومی و بر اساس UPGMA، اکوتیپ‌ها را در چهار گروه قرار داد.
صدیق ابراهیمی، عبدالحسین رضایی نژاد، احمد اسماعیلی، فرهاد کرمی،
دوره 1، شماره 2 - ( 11-1393 )
چکیده

بررسی تنوع ژنتیکی زردآلو، موجب افزایش شناخت نسبت به این گیاه شده و امکان انتخاب ژنوتیپ‌های مرغوب‌تر را برای توسعه کشت و کار فراهم می‌نماید. در این پژوهش، تنوع ژنتیکی 26 رقم و ژنوتیپ زردآلوی موجود در کلکسیون ایستگاه تحقیقاتی کشاورزی کردستان با استفاده از ارزیابی ویژگی‌های فنولوژیکی و فیزیولوژیکی در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج تجزیه واریانس داده‌ها نشان داد که اثر ژنوتیپ بر ویژگی‌هایی مانند شروع گل‌دهی، طول دوره‌ی گل‌دهی، محتوای نسبی آب، میزان نشت یونی، پرولین و پتاسیم بافت مادگی گل، میزان خسارت سرمازدگی بهاره به گل‌، زمان برداشت، میزان مواد جامد محلول، اسیدیته قابل تیتراسیون و اسیدیته میوه‌ها، در سطح احتمال یک درصد معنی‌دار بود. اختلاف بین ژنوتیپ‌ها از نظر این ویژگی‌ها حاکی از وجود تنوع بالا در بین ژنوتیپ-های مورد بررسی بود. تاریخ باز شدن 90 درصد گل‌ها دارای کمترین میزان توارث‌پذیری (5/28 درصد) بود که نشان می-دهد این ویژگی به شدت تحت تاثیر عوامل محیطی قرار می‌گیرد. بیشترین میزان توارث‌پذیری در بین ویژگی‌های اندازه-گیری شده مربوط به عملکرد، مواد جامد محلول، دوره برداشت میوه و یکنواخت رسیدن میوه با توارث حدود 99 درصد بود که حاکی از تاثیر‌پذیری بسیار کم این ویژگی‌ها از عوامل محیطی می‌باشد.
رضا میر دریکوند، اسما خیرالهی، آسا ابراهیمی، محمد رضوانی،
دوره 2، شماره 1 - ( 2-1394 )
چکیده

این پژوهش به منظور ارزیابی تنوع ژنتیکی 25 ژنوتیپ گندم نان و دوروم دیم با استفاده از 20 جفت آغازگر SSR، انجام شد. از روش CTAB برای استخراج DNA استفاده شد. در مجموع 69 آلل مختلف در تمام ژنوتیپ‏ها تکثیر و شناسایی گردید. تعداد آلل تکثیر شده توسط آغازگرها از 2 آلل (آغازگرهای Xgwm369 و Xcfd40) تا 5 آلل (آغازگر Xbarc54) متغیر بود. میانگین تعداد آلل 45/3 آلل در هر مکان ژنی بود. در این مطالعه بیشترین و کمترین میزان اطلاعات چندشکلی (PIC) به ترتیب مربوط به آغازگرهای Xcfd40، Xcfd168، Xgwm350، Xbarc178 و Xgwm30 بود. ماتریس تشابه بین ژنوتیپ‏های مورد مطالعه با استفاده از ضریب تشابه جاکارد و روش UPGMA تشکیل گردید. بر اساس ضرایب تشابه به دست آمده، ارزش‏های تشابه دامنه‏ای از 14/0 تا 86/0 درصد را نشان دادند. بیشترین تشابه ژنتیکی بین ژنوتیپ‏های Seri و Seri82 و کمترین آن بین ژنوتیپ‏های Baviacora و Sita/chil به ترتیب به میزان 86/0 و 14/0 مشاهده شد. تجزیه خوشه‏ای توانست ژنوتیپ‏های گندم بهاره و زمستانه و ژنوتیپ‏های گندم نان و دوروم را از هم تفکیک نماید. با توجه به تنوع ژنتیکی که با استفاده از نشانگرهای SSR به دست آمد، می‏توان از فواصل ژنتیکی بطور مطلوب در برنامه‏های به‌نژادی گندم استفاده کرد.


فاطمه صحرانورد آذرتمر، مرتضی قدیم زاده، رضا درویش‌زاده،
دوره 2، شماره 2 - ( 12-1394 )
چکیده

آگاهی از میزان تنوع ژنتیکی و درک روابط موجود بین ژنوتیپ ها گام مؤثری در راستای حفظ ژرم پلاسم و طراحی برنامه های اصلاحی در گیاهان است. در این مطالعه تنوع ژنتیکی 106 لاین مختلف آفتابگردان روغنی با 30 جفت آغازگر ریزماهواره مورد ارزیابی قرار گرفت. در مجموع 71 آلل در لاین های مورد مطالعه شناسایی شدند. تعداد آلل ها در مکان های ریزماهواره بین 2 تا 4 عدد متغیر و میانگین تعداد آلل در هر مکان ریزماهواره 207/2 بود. دامنه تعداد آلل موثر از 06/1 در مکان ژنی ORS718 تا 15/3 در مکان ژنیHA3040  متغیر بود. میانگین تعداد آلل موثر برابر 64/1 برآورد شد. میانگین محتوی اطلاعات چندشکلی (PIC) برابر 344/0 به دست آمد. با توجه به میزان PIC و تعداد آلل، می‌توان بیان نمود که آغازگرهای HA3040‎ و ORS733‎، مناسب ترین آغازگرها برای بررسی تنوع ژنتیکی و تمایز ژنوتیپ ها می‌باشند. بر اساس ضریب همبستگی کوفنتیک (46/0r=) مناسب ترین روش برای گروه‌بندی لاین‌های مورد مطالعه، گروه‌بندی بر اساس ضریب تشابه جاکارد با الگوریتم Complete بود. بر اساس این گروه بندی لاین های مورد بررسی در 4 گروه قرار گرفتند. 96 لاین از 106 ژنوتیپ استفاده شده بر اساس مراکز تحقیقاتی مبدا، گروه‌بندی شدند. کمترین فاصله ژنتیکی نی برابر 004/0 بین گروه SPII با ENSAT و INRA-MONTPOL مشاهده شد و بیشترین آن 210/0 بین دو گروه NOVARTIS و HUNGARY مشاهده شد. تجزیه ساختار جمعیت نشان داد به احتمال قوی جمعیت مورد مطالعه دارای 5 زیرساختار می باشد. بررسی انتساب لاین‌ها به زیرساختار‌ها الگوی خاصی از جمله توزیع جغرافیایی را نشان نداد. از تنوع ژنتیکی و فاصله ژنتیکی که با استفاده از نشانگرهای SSR به دست آمد، میتوان بطور مطلوب در برنامه های تلاقی و بهنژادی آفتابگردان روغنی استفاده کرد.


مرضیه شازده‌احمدی، مهین خرازی،
دوره 2، شماره 2 - ( 12-1394 )
چکیده

گام اول در برنامه‌های به‌نژادی، تعیین تنوع ژنتیکی مواد اصلاحی است. بررسی تنوع ژنتیکی توتون برای برنامه‌های اصلاحی و حفاظت از ذخایر ژنتیکی، امری حیاتی بوده و اطلاع از سطح تنوع ژنتیکی در ژنوتیپ‌های توتون برای انتخاب والدین در برنامه‌های اصلاحی از اهمیت زیادی برخوردار است. استفاده از نشانگرهای مولکولی، سبب کاهش مدت زمان اصلاح و هزینه‌های پروژه‌های اصلاحی می‌شود. در این تحقیق، تنوع ژنتیکی 100 ژنوتیپ گیاه توتون با استفاده از 25 نشانگر ISSR ارزیابی شد. الگوی نواربندی بر اساس وجود و عدم وجود نوارها به‌ترتیب با یک و صفر نشان داده شدند. از تعداد 237 قطعه‌‌ای که درکل ارقام تولید شدند، تعداد 195 قطعه چندشکل بودند و میانگین چند‌شکلی از 4 تا 12 به ازای هر آغازگر متفاوت بود. میانگین درصد چندشکلی تعیین شده در مجموع ژنوتیپ‌های مورد بررسی 10/94 بود. به‌منظور تعیین کارایی نشانگرها، محتوای اطلاعاتی چندشکلی (PIC) و همچنین درصد چندشکلی آن‌ها محاسبه شد. آغازگرهای UBC815، UBC812 و UBC878 با دارا بودن بهترین پارامترهای نشانگری به عنوان بهترین آغازگرها جهت بررسی تنوع ژنتیکی در این تحقیق معرفی شدند. به‌منظور ارزیابی تشابه ژنتیکی بین ارقام، ضرایب تشابه مختلفDice ،Jaccard  و SM محاسبه شده و آزمون تطابق مانتل انجام و دندروگرام براساس ضریب تشابه SM و الگوریتم UPGMA ترسیم شد. ضریب کوفنتیک بدست آمده برابر 9632/0 بود. همه ژنوتیپ‌های مورد بررسی تشکیل دو خوشه‌ی مجزا دادند که بیانگر کارایی بالای آغازگرهای مورد استفاده در تکثیر قطعات مناسب از ژنوم بود. تجزیه به مختصات اصلی نشان داد که سه مولفه اول توانستند در مجموع 65/79 درصد از واریانس کل را توجیه کنند. با توجه به اهداف این تحقیق، می‌توان به این نتیجه رسید که بررسی تنوع ژنتیکی ژنوتیپ‌های توتون با استفاده از نشانگر ISSR مفید بوده و نشانگر ISSR می‌تواند به عنوان یک سیستم نشانگر مناسب جهت تشخیص تنوع و روابط ژنتیکی در اصلاح این گیاه مورد استفاده قرار گیرد.


علی درویشیان، احمد اسماعیلی، فرهاد نظریان فیروزآبادی، رضا دریکوند، طهماسب حسین پور،
دوره 2، شماره 2 - ( 12-1394 )
چکیده

اصلاح‌نباتات انتخاب افراد برتر از درون جوامع متنوع گیاهی است. موفقیت انتخاب بستگی به ارزیابی صحیح تنوع در جمعیت گیاهی دارد و نشانگرهای ملکولی توانمندی مناسبی در این موضوع دارند. در این تحقیق، برای ارزیابی تنوع ژنتیکی 25 رقم و لاین گندم دیم پرکاربرد در مراکز تحقیقاتی غرب کشور (شامل 9 رقم هگزاپلوئید، 2 رقم تتراپلوئید و 14 لاین هگزاپلوئید) از نشانگر RAPD استفاده شد. DNA ژنومی به روش دلاپورتا استخراج و پس از انجام واکنش PCR، الگوی بانددهی آنها با 30 آغازگر مورد مطالعه قرار گرفت. در مجموع، تعداد 200 باند قابل امتیازدهی به دست آمده که از این تعداد، تعداد 130 باند (%65) چندشکل بودند. آغازگر F4 بیشترین تعداد باند و آغازگر A18 کمترین تعداد باند را تولید نمودند. تجزیه خوشه ای براساس حضور (1) و عدم حضور (0) باند با استفاده از ضریب تشابه جاکارد و مبتنی بر روش UPGMA انجام گرفت. دامنه ضرایب تشابه از 22/0 تا 87/0 متغیر بود. میانگین ضرایب تشابه 64/0 بود و میانگین ضرایب تشابه لاین ها (63/0) بیشتر از ارقام (60/0) بود. بیشترین تشابه ژنتیکی (87/0) بین ارقام آذر2 و سرداری که جزء ارقام با تیپ رشد زمستانه هستند و کمترین تشابه ژنتیکی (22/0) بین رقم سیمره با لاین Bavicora مشاهده شد. با برش دندروگرام در نقطه 72/0، 6 گروه اصلی به دست آمده و بقیه ارقام و لاین ها به تنهایی هر یک تشکیل یک گروه جداگانه را دادند. در مجموع نتایج این تحقیق حاکی از تشابه بالای ژنوتیپ ها بود که لازم است نسبت به متنوع کردن ژرم پلاسم این گونه در مراکز تحقیقاتی مربوطه اقدام کرد.


رضا نیکوسرشت، گودرز نجفیان،
دوره 3، شماره 1 - ( 6-1395 )
چکیده

به منظور بررسی تنوع ژنتیکی، وراثتپذیری و ارتباط برخی صفات مهم گیاهی با عملکرد دانه در گندم نان و انتخاب الینهای برتر، تعداد 20 ژنوتیپ گندم آبی در دو سال زراعی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج تجزیه مرکب دوساله نشان داد بین ژنوتیپها اختالف معنیدار وجود دارد. همچنین در مورد همه صفات، ضریب تنوع فنوتیپی از ضریب تنوع ژنتیکی بیشتر بود که نشاندهنده تأثیر عوامل محیطی بر روی صفات مورد بررسی میباشد. بررسی نتایج همبستگی ژنتیکی بین صفات نشان داد که بین عملکرد و صفات زراعی رسیدن فیزیولوژیک، تعداد سنبله در مترمربع، تعداد دانه در سنبله همبستگی معنیداری وجود دارد. وراثتپذیری زمان سنبلهدهی و رسیدن فیزیولوژیک دارای بیشترین مقدار و به ترتیب برابر 87 و 69 درصد بود؛ بنابراین میتوان در برنامههای اصالحی، الینهایی را انتخاب نمود که زودتر سنبلهدهی را شروع نموده و نیز زودرس بوده تا در مناطقی که گرمای آخر فصل وجود داشته و با کمبود آب نیز همراه باشد، ژنوتیپها دچار کمبود عملکرد نگردد. نتایج تجزیه خوشهای نشان داد ژنوتیپها در شش گروه قرار دارند. با توجه به موارد فوق، گروه چهارم که شامل شش ژنوتیپ بود انتخاب گردید. بر اساس نتایج بایپالت دیده شد که ژنوتیپهای 14 و 15 کمترین میزان اثر متقابل ژنوتیپ × صفت را دارند در حالیکه ژنوتیپهای 16 و 8 بیشترین اثر متقابل ژنوتیپ × صفت را نشان دادند.
رضا درویش‌زاده، میر جواد وسوی اندزقی، امیر فیاض مقدم، حسین عباسی هولاسو، سید رضا علوی،
دوره 3، شماره 2 - ( 12-1395 )
چکیده

به منظور بررسی توارثپذیری و نحوه عمل ژن برای صفات کمی مهم در توتون شرقی، تالقی بین دو ژنوتیپ 10-16 Basma و SPT406 با رقم 31. S Basma در سال زراعی 89-88 انجام گرفت. والدین همراه با نسلهای F1 ،F2 ،BC1 و BC2 حاصل از تالقی در شرایط مزرعه و در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار برای صفات ارتفاع بوته، طول برگ، عرض برگ، تعداد برگ قابل برداشت، تعداد میانگره، قطر بوته و عملکرد در هر بوته ارزیابی شدند. نتایج حاصل از تجزیه واریانس دادهها نشان داد که میانگین مربعات نسلها برای تمامی صفات بجز قطر بوته معنیدار است. لذا تجزیه میانگین نسلها جهت برآورد آثار ژن با استفاده از آزمون مقیاس وزنی و کای اسکوئر برای صفات معنیدار انجام گرفت. کای اسکوئر مدل ساده سه پارامتری افزایشی- غالبیت برای تالقیها معنیدار بود که حاکی از حضور اثرات متقابل غیرآللی در توارث این صفات است. سپس مدل شش پارامتری برازش یافت و بهترین مدل برای هر تالقی انتخاب گردید. برای صفات ارتفاع، طول برگ، عرض برگ، تعداد برگ و تعداد میانگره علیرغم معنیدار شدن اثرات ژنتیکی افزایشی و غالبیت، مقدار بسیار باالی اثر غالبیت و حضور اثر متقابل غالبیت در غالبیت در مقایسه با اثرات افزایشی حاکی از اهمیت بیشتر اثرات ژنتیکی غیر افزایشی و توارث پیچیده این صفات است. لذا انتخاب در نسلهای اولیه برای این صفات موفقیتآمیز نخواهد بود. با این حال، در رابطه با عملکرد، اثرات ژنتیکی افزایشی نقش پررنگتری را ایفا مینمایند، به این لحاظ به نظر میرسد که انتخاب در نسلهای اولیه برای این صفت امیدوارکننده خواهد بود. 
اسماعیل عرب طاژان‌دره، احمد اسماعیلی، عبدالحسین رضایی‌نژاد، فرهاد کرمی،
دوره 3، شماره 2 - ( 12-1395 )
چکیده

توتفرنگی یکی از میوههای ریز مناطق معتدل و سرشار از آنتیاکسیدانهای طبیعی است که در دهههای اخیر از جمله تولیدات مهم و تجاری به شمار میآید. مطالعه تنوع فنوتیپی و ژنتیکی برای شناسایی ژنوتیپهای مشابه، به منظور حفظ، ارزیابی و استفاده از ذخایر ژنتیکی، قبل از شروع برنامه های بهنژادی، بسیار حائز اهمیت است. بهمنظور ارزیابی ویژگیهای فیزیولوژیکی و فنولوژیکی در 20 ژنوتیپ توتفرنگی، آزمایشی در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار در مرکز تحقیقات کشاورزی کردستان اجرا گردید و ویژگیهای فیزیولوژیکی )میزان کلروفیل a ،b و ab ،مواد جامد محلول، اسیدیته قابل تیتراسیون و آنتوسیانین( و فنولوژیکی )ظهور اولین استولون، اولین گل و اولین میوه، دوره گلدهی و میوهدهی( و هم- چنین عملکرد ژنوتیپها بررسی شد. نتایج تجزیه واریانس دادهها نشان داد که اثر ژنوتیپ بر تمامی ویژگیهای اندازهگیری شده در سطح احتمال 1 %معنیدار بود. مقایسه میانگین ویژگیها نشان داد که ژنوتیپهای مورد مطالعه دارای تنوع زیادی بودند. بیشترین میزان کلروفیل مربوط به ژنوتیپ پاروس بود و این ژنوتیپ از لحاظ عملکرد نیز بعد از ژنوتیپ کویین الیزا دارای بیشترین مقدار بود. ژنوتیپ گاویوتا دارای بیشترین میزان آنتوسیانین و مواد جامد محلول بود و کمترین دوره گلدهی را داشت. ژنوتیپ پاروس و چندلر به ترتیب دارای کمترین میزان آنتوسیانین و مواد جامد محلول بودند. همچنین ژنوتیپ چندلر از نظر میزان کلروفیل a نیز کمترین مقدار را به خود اختصاص داده بود. اختالف غیرمعنیداری بین ضریب تنوع فنوتیپی و ژنوتیپی وجود داشت و این نشان میدهد که بخش عمده تنوع موجود ناشی از تفاوت ژنوتیپی میباشد و محیط تأثیر اندکی دارد. تمامی ویژگیها دارای توارثپذیری باال بودند و متوسط توارثپذیری عمومی برای ویژگیهای مورد بررسی بین 99-82 درصد بود. برای تحلیل دادهها از تجزیه عاملی به روش مولفههای اصلی استفاده شد. چهار عامل استخراج شده 05/74 درصد از کل تغییرات دادهها را توجیه نمودند. عامل اول و دوم به تنهایی 84/50 درصد از کل تغییرات را توجیه نموده و بهترتیب بهعنوان عامل فتوسنتز و باروری نامگذاری شدند. در نهایت با توجه به نتایج تجزیه عاملی و سایر تحلیل ها ژنوتیپ پاروس به عنوان مطلوب ترین ژنوتیپ معرفی شد.
رضا میر دریکوند،
دوره 3، شماره 2 - ( 12-1395 )
چکیده

شناسایی تنوع ژنتیکی و استفاده از آن در موفقیت برنامههای بهنژادی، امری ضروری است. در این تحقیق تنوع ژنتیکی 20 ژنوتیپ جو دیم با استفاده از صفات مورفولوژیک و نشانگرهای مولکولی RAPD و ISJ بررسی شد. ژنوتیپها از نظر همه صفات ظاهری مورد بررسی اختالف معنیدار داشتند که این موضوع بیانگر وجود تنوع ژنتیکی بین آنها بود. محاسبه وراثتپذیری عمومی برای صفات نشان داد که صفت طول سنبله بیشترین و عملکرد دانه کمترین وراثتپذیری را داشتند. کمترین و بیشترین ضریب تغییرات ژنوتیپی و فتوتیپی به ترتیب برای صفات وزن هزار دانه و تعداد دانه در سنبله برآورد گردید. میانگین درصد چندشکلی آغازگرهای ISJ بیشتر از چندشکلی مشاهده شده در بین آغازگرهای RAPD بود. تجزیهی خوشهای نشان داد که تفکیک ژنوتیپها بر اساس صفات ظاهری با تفکیکی که با استفاده از دادههای مولکولی بدست آمد، مشابهت چندانی ندارند، اما تفکیک بر اساس دادههای مولکولی RAPD و ISJ تا حدودی توانست ژنوتیپهای دو ردیفه و شش ردیفه، همچنین ژنوتیپهای دانه پوشیده و بدون پوشینه را از هم تفکیک نماید. بین ماتریس تشابه دادههای مولکولی و صفات ظاهری همبستگی منفی و معنیدار، ولی بین ماتریس تشابه دادههای مولکولی همبستگی مثبت و معنیدار وجود داشت.
سیده مریم صالحان، فرهاد نظریان فیروزآبادی،
دوره 4، شماره 1 - ( 6-1396 )
چکیده

گل داوودی (Chrysanthemum morifolium) یکی از مهمترین گیاهان شاخه بریده دنیاست. بررسی تنوع ژنتیکی ارقام داوودی موجود در ایران برای موفقیت برنامه­های به­نژادی این گیاه ضروری است. از این­رو، به منظور مطالعه تنوع ژنتیکی ارقام گل داوودی موجود در ایران، 30 رقم در قالب یک طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه کشت شدند. همزمان یک درخت تبارشناسی بر اساس توالی ژن rpoC برای تعدادی از ارقام داوودی ترسیم شد. نتایج تجزیه واریانس داده­های مورفولوژیکی نشان داد که بین ارقام از نظر تقریباً همه صفات اختلاف معنی­داری وجود داشت. به طور کلی، ضریب تنوع فنوتیپی برای بیشتر صفات از ضریب تنوع ژنوتیپی بیشتر بود که نشان دهنده­ی سهم بیشتر عوامل محیطی نسبت به عوامل ژنتیکی بود. صفات عرض برگ، طول دوره گلدهی، قطر نهنج، وزن خشک و وزن تر گل بیشترین وراثت­پذیری را در بین صفات نشان دادند. بیشترین همبستگی ژنوتیپی مثبت و معنی­داری مربوط به صفت عرض گلچه شعاعی با نسبت سطح برگ به عرض آن بود. بر اساس خوشه­بندی وارد، ارقام داوودی به دو خوشه اصلی تقسیم­بندی شدند که بیشترین تعداد در خوشه اول بودند. درخت تبارشناسی ارقام داوودی با استفاده از توالی ژن کلروپلاستی و با روش حداکثر درست نمایی (ML) نشان داد که ارقام داوودی ایرانی به گونه موریفولیوم تعلق دارند، این موضوع نشان می­دهد که احتمالاً ارقام ایرانی از والدین یکسانی اصلاح شده­اند. به­علاوه، فاصله ژنتیکی بین ارقام داوودی از 4/0 تا 9/2 متغییر بود این موضوع نشان می­دهد که به اندازه کافی تنوع ژنتیکی بین ارقام داوودی برای استفاده از ژرم­پلاسم گل داوودی در برنامه­های به­نژادی این گیاه وجود دارد.
حال بی بی بایردست، سید یحیی صالحی لیسار، حسین صبوری، علی موافقی، ابراهیم غلامعلی‌پور علمداری،
دوره 5، شماره 1 - ( 6-1397 )
چکیده

تعیین ‌رابطه ‌بین ‌ژنوتیپ‌ ‌و ‌فنوتیب ‌یکی ‌از ‌اهداف ‌اصلی ‌پروژه‌های ‌به‌نژادی ‌است. ‌امروزه ‌نشانگرهای ‌مولکولی ‌ابزارهای ‌قدرتمندی ‌برای ‌ارزیابی ‌این ‌ارتباط ‌در ‌اختیار ‌به‌نژادگران ‌قرار ‌می‌دهند. ‌در ‌این ‌بررسی ‌تنوع ‌ژنتیکی 112 ‌لاین ‌برنج ‌با ‌استفاده ‌از 20 ‌جفت ‌نشانگر ‌ریزماهواره ‌پیوسته ‌با ‌آلل‌های ‌تحمل ‌به ‌خشکی ‌مورد ‌بررسی ‌قرار ‌گرفت ‌که ‌درمجموع 77 ‌آلل ‌چند ‌شکل ‌با ‌میانگین 3.85 ‌آلل ‌به ‌ازای ‌هر ‌جفت ‌آغازگر ‌تکثیر ‌شد. ‌کم‌ترین ‌تعداد ‌آلل ‌مربوط ‌به ‌نشانگرهای ‌RM28199 ‌و ‌RM212 ‌با ‌2 ‌آلل ‌و ‌بیشترین ‌آن ‌مربوط ‌به ‌نشانگر ‌RM72 ‌با ‌6 ‌آلل ‌بود. ‌میزان ‌اطلاعات ‌چندشکلی ‌برای ‌نشانگرهای ‌مورد ‌بررسی ‌بین ‌0.30 تا 0.72 ‌با ‌میانگین ‌0.58 ‌بود ‌که ‌بیشترین ‌مقدار ‌مربوط ‌به ‌نشانگر ‌RM85 ‌و ‌RM20A ‌و ‌کم‌ترین ‌آن ‌مربوط ‌به ‌نشانگر ‌RM28099 ‌بود. ‌از ‌نظر ‌تنوع ‌ژنی، ‌نشانگرهای ‌RM28099 ‌و ‌RM85 ‌به ‌ترتیب ‌کم‌ترین ‌(0.33) ‌و ‌بیشترین ‌(0.76) ‌تنوع ‌را ‌داشتند. ‌نتایج ‌تجزیه ‌رگرسیون ‌گام‌به‌گام ‌داده‌های ‌ریز‌ماهواره ‌و ‌صفات ‌مورفولوژیک ‌در ‌شرایط ‌غرقاب ‌62 ‌آلل ‌و ‌در ‌شرایط ‌تنش ‌خشکی ‌54 ‌آلل ‌آگاهی‌بخش ‌را ‌برای ‌صفات ‌ارزیابی‌شده، ‌شناسایی ‌نمود. ‌تجزیه ‌خوشه‌ای ‌بر ‌اساس ‌داده‌های ‌مولکولی ‌ژنوتیپ‌ها ‌را ‌به ‌7 ‌گروه ‌تقسیم ‌نمود. ‌با ‌توجه ‌به ‌توزیع ‌مناسب ‌DNA ‌تکثیرشده ‌توسط ‌نشانگرهای ‌مورد ‌بررسی ‌در ‌این ‌تحقیق، ‌از ‌نشانگرهایی ‌که ‌قدرت ‌تفکیک ‌و ‌پیوستگی ‌بالایی ‌با ‌صفات ‌مهم ‌زراعی ‌در ‌شرایط ‌تنش ‌خشکی ‌دارند ‌(و ‌درصورتی‌که ‌در ‌آزمایش‌های ‌بعدی ‌به ‌تأیید ‌برسند)، ‌می‌توان ‌در ‌برنامه‌های ‌به‌نژادی ‌تنش ‌خشکی ‌استفاده ‌نمود. 
 

میترا شهبازی، فرهاد نظریان فیروزآبادی، امیدعلی اکبرپور،
دوره 5، شماره 1 - ( 6-1397 )
چکیده

گل ‌داوودی ‌(Chrysanthemum morifolium) ‌یکی ‌از ‌مهمترین ‌گیاهان ‌زینتی ‌دنیاست ‌که ‌نقش ‌مهمی ‌در ‌رونق ‌صنعت ‌گل ‌و ‌گیاهان ‌باغی ‌در ‌دنیا ‌دارد. ‌آگاهی ‌از ‌تنوع ‌ژنتیکی ‌گل ‌داوودی، ‌یکی ‌از ‌پیشنیازهای ‌بهنژادی ‌این ‌گیاه ‌در ‌جهت ‌اهداف ‌مهم ‌اقتصادی ‌است. ‌نشانگرهای ‌مولکولی ‌سهم ‌بهسزایی ‌در ‌تشخیص ‌و ‌معرفی ‌تنوع ‌ژنتیکی ‌بین ‌و ‌درونگونهای ‌دارند. ‌در ‌همین ‌راستا، ‌تنوع ‌ژنتیکی ‌تعدادی ‌از ‌ارقام ‌گلهای ‌داوودی ‌موجود ‌در ‌ایران ‌با ‌استفاده ‌از ‌توالییابی ‌قسمتی ‌از ‌rDNA ‌به ‌کمک ‌آغازگرهای ‌ITS4 ‌و ‌ITS5 ‌بررسی ‌شد. ‌فاصله ‌ژنتیکی ‌ارقام ‌داوودی ‌از 0.05 ‌تا ‌10.15 ‌متغیر ‌بود ‌که ‌نشان ‌دهندهی ‌تنوع ‌ژنتیکی ‌در ‌بین ‌ارقام ‌ایرانی ‌گل ‌داوودی ‌بود. ‌درخت ‌فیلوژنی ‌گونههای ‌گل ‌داوودی ‌به ‌روش ‌پارسیمونی ‌ترسیم ‌شد ‌و ‌ارقام ‌را ‌به ‌دو ‌کلاد ‌اساسی، ‌یکی ‌مربوط ‌به ‌کلاد ‌موریفولیوم ‌و ‌دیگری ‌کلاد ‌مربوط ‌به ‌بقیه ‌گونههای ‌داوودی، ‌تقسیم ‌نمود ‌که ‌نشان ‌دهندهی ‌قدرت ‌نشانگر ‌ITS ‌در ‌نشان ‌دادن ‌تنوع ‌ژنتیکی ‌بین ‌ارقام ‌گل ‌داوودی ‌بود. ‌در ‌درخت ‌تبارشناسی، ‌تمام ‌ارقام ‌ایرانی ‌در ‌کلاد ‌موریفولیوم ‌قرار ‌گرفتند ‌که ‌نشان ‌میدهد ‌احتمالاً ‌تمام ‌ارقام ‌ایرانی ‌از ‌یک ‌ژنوتیپ ‌یا ‌توده ‌منشا ‌گرفتهاند. ‌نتایج ‌تبارشناسی ‌ارقام ‌داوودی ‌نشان ‌داد ‌که ‌تغییرات ‌و ‌تنوع ‌ژنتیکی ‌فراوانی ‌در ‌جنس ‌گل ‌داوودی ‌مشاهده ‌میشود. ‌این ‌موضوع ‌نشان ‌میدهد ‌که ‌در ‌جریان ‌تکامل، ‌دورگگیریهای ‌درونگونهای، ‌بینگونهای ‌و ‌حتی ‌بینجمعیتی ‌در ‌این ‌گیاه ‌سبب ‌ایجاد ‌تنوع ‌فوقالعادهای ‌شده ‌است ‌که ‌در ‌نتیجه ‌میتوان ‌از ‌آنها ‌در ‌کارهای ‌بهنژادی ‌استفاده ‌کرد. 

آرش سلامی، محمدهادی پهلوانی، خلیل زینلی نژاد، محسن اسماعیل زاده مقدم،
دوره 5، شماره 1 - ( 6-1397 )
چکیده

جمع‌آوری ‌و ‌نگهداری ‌ژرمپلاسم، ‌بخصوص ‌توده‌های ‌بومی ‌گونههای ‌مهم ‌زراعی ‌و ‌سازمان‌دهی ‌اطلاعات ‌مربوط ‌به ‌آن‌ها، ‌علاوه ‌بر ‌تداوم ‌استفاده ‌از ‌آن‌ها ‌موجب ‌کاهش ‌خطر ‌فرسایش ‌ژنتیکی ‌آن‌ها ‌میگردد. ‌در ‌این ‌مطالعه ‌توده‌های ‌بومی ‌گندم ‌نان ‌ایرانی ‌جهت ‌بررسی ‌الگوی ‌تنوع ‌ژنتیکی، ‌با ‌استفاده ‌از ‌نشانگرهای ‌مورفولوژیکی ‌و ‌نشانگر ‌مولکولی ‌آیاساسآر ‌مورد ‌ارزیابی ‌قرار ‌گرفتند. ‌از ‌نظر ‌صفات ‌ارتفاع، ‌طول ‌سنبله، ‌طول ‌ریشک، ‌تعداد ‌گرههای ‌سنبله، ‌تعداد ‌دانه ‌در ‌سنبله، ‌طول ‌برگ ‌و ‌وزن ‌دانه ‌تفاوت ‌قابلتوجهی ‌بین ‌توده‌های ‌بومی ‌وجود ‌داشت. ‌همچنین ‌در ‌برخی ‌از ‌توده‌ها ‌مثل ‌خرمآباد ‌و ‌اردبیل ‌تنوع ‌درون ‌جمعیتی ‌برای ‌برخی ‌از ‌خصوصیات ‌به‌ویژه ‌ارتفاع ‌و ‌طول ‌ریشک ‌قابل‌مشاهده ‌بود. ‌در ‌بررسی ‌توده‌ها ‌از ‌نظر ‌نشانگرهای ‌آیاساسآر، ‌در ‌مجموع ‌99 ‌نوار ‌نمرهدهی ‌شد ‌که ‌78 ‌نوار ‌چندشکل ‌بودند. ‌درصد ‌چندشکلی ‌با ‌میانگین ‌81.88 ‌درصد ‌از ‌53.33 ‌درصد ‌برای ‌آغازگر ‌4 ‌تا ‌100 ‌درصد ‌برای ‌آغازگرهای ‌ISSR-9، ‌ISSR-14، ‌ISSR-5 ‌و ‌ISSR-7 ‌متغیر ‌بود. ‌متوسط ‌میزان ‌اطلاعات ‌چندشکلی ‌برای ‌توده‌ها ‌0.3 ‌محاسبه ‌شد. ‌نتایج ‌این ‌مطالعه ‌نشان ‌داد ‌که ‌تنوع ‌درون ‌جمعیت ‌قابل‌توجهی ‌برای ‌توده‌های ‌بومی ‌گندم ‌خرمآباد، ‌مراغه ‌و ‌تربتحیدریه ‌از ‌نظر ‌نشانگرهای ‌آیاساسآر ‌وجود ‌داشت ‌در ‌حالی‌که ‌برای ‌توده‌های ‌خوی، ‌اهواز، ‌اصفهان، ‌مشهد، ‌ارومیه، ‌شیراز ‌و ‌اردبیل ‌تنوع ‌ناچیزی ‌مشاهده ‌شد. ‌نتایج ‌این ‌مطالعه ‌نشان ‌داد ‌که ‌بین ‌و ‌درون ‌توده‌های ‌بومی ‌گندم ‌ایرانی ‌تنوع ‌ژنتیکی ‌با ‌درجات ‌متفاوتی ‌وجود ‌دارد ‌و ‌از ‌این ‌توده‌ها ‌می‌توان ‌به ‌عنوان ‌جمعیت ‌پایه ‌برای ‌استخراج ‌لاینهای ‌خالص ‌استفاده ‌نمود. ‌
 

فرانک خان ماکو، سید ابوالقاسم محمدی، رباب سلامی، سعید اهری زاد،
دوره 5، شماره 2 - ( 12-1397 )
چکیده

بیماریهای قارچی به خصوص زنگهای زرد و قهوهای باعث کاهش عملکرد گندم در ایران و جهان میشوند. در این مطالعه، تنوع ژنتیکی 20 رقم گندم نان با پاسخ متفاوت به زنگهای قهوهای و زرد با استفاده از آغازگرهای طراحی شده براساس نواحی حفاظت شده ژنهای مقاومت به بیماری بررسی شد. الگوی نواری نشانگرهای چند شکل به صورت غالب امتیازدهی و تعداد نوار تکثیر شده و درصد چند شکلی تعیین گردید. علاوه بر این، برای هر ترکیب آغازگری، پارامترهای محتوای اطلاعات چند شکلی (PIC) و شاخص نشانگر (MI) محاسبه شد. از مجموع 11 ﺁغازگر منفرد و جفت، پنج ترکیب ﺁغازگری به همراه یک آغازگر منفرد تکثیر مناسب و قابل امتیازدهی تولید کردند. حداکثر و حداقل میانگین PIC به ترتیب مربوط به آغازگر LLOOP-1 و جفت آغازگر H2016-H2020 با میزان 0.50 و 0.28 بود. جفت آغازگرهای H2016-H1146 و H2016-H2020 با میانگین 4.80 و 2.84 به ترتیب حداکثر و حداقل MI را داشتند. تجزیه خوشهای براساس الگوریتم Neighbor-Joining و ضریب فاصله تکاملی P-distance، ارقام مورد مطالعه را به چهار گروه منتسب کرد و این گروهبندی با پاسخ به زنگ زرد ارقام مطابقت داشت. در تجزیه به بردارهای اصلی، پراکنش ارقام براساس دو بردار اصلی اول، چهار گروه حاصل از تجزیه خوشهای را تأیید کرد.

رویا زیرک، علی سلیمانی، مهرشاد زین‌العابدینی، حمید حاتمی ملکی، عزیزاله خیری،
دوره 5، شماره 2 - ( 12-1397 )
چکیده

در ‌‌این ‌‌تحقیق ‌‌تنوع ‌‌ژنتیکی ‌‌تعداد ‌‌30 ‌‌ژنوتیپ ‌‌سنجد ‌‌متعلق ‌‌به ‌‌زیستگاه‌‌های ‌‌استان ‌‌آذربایجان ‌‌شرقی ‌‌(مناطق ‌‌تبریز، ‌‌مراغه ‌‌و ‌‌ملکان) ‌‌با ‌‌استفاده ‌‌از ‌‌نشانگرهای ‌‌مرفولوژیکی ‌‌و ‌‌ملکولی ‌‌AFLP ‌‌ارزیابی ‌‌شد. ‌‌نتایج ‌‌آماره‌‌های ‌‌توصیفی ‌‌صفات ‌‌کمی ‌‌و ‌‌کیفی ‌‌بیانگر ‌‌وجود ‌‌تنوع ‌‌در ‌‌ژرم ‌‌پلاسم ‌‌مورد ‌‌ارزیابی ‌‌بود. ‌‌با ‌‌استفاده ‌‌از ‌‌الگوریتم ‌‌UPGMA ‌‌بر ‌‌پایه ‌‌صفات ‌‌کمی ‌‌و ‌‌کیفی، ‌‌ژنوتیپ‌‌ها ‌‌در ‌‌5 ‌‌گروه ‌‌قرار ‌‌گرفتند. ‌‌در ‌‌گروه ‌‌اول ‌‌بیشتر ‌‌ژنوتیپ‌‌های ‌‌منطقه ‌‌مراغه ‌‌و ‌‌در ‌‌گروه ‌‌سوم ‌‌بیشتر ‌‌ژنوتیپ‌‌های ‌‌منطقه ‌‌تبریز ‌‌قرار ‌‌گرفتند. ‌‌از ‌‌تعداد ‌‌14 ‌‌ترکیب ‌‌آغازگر ‌‌EcoRI-MseI ‌‌برای ‌‌انگشت‌‌نگاری ‌‌ژنوتیپ‌‌ها ‌‌استفاده ‌‌شد ‌‌و ‌‌در ‌‌مجموع ‌‌تعداد ‌‌439 ‌‌نوار ‌‌چند ‌‌شکل ‌‌تکثیر ‌‌شد. ‌‌براساس ‌‌معیار ‌‌تشابه ‌‌جاکارد، ‌‌کمترین ‌‌شباهت ‌‌ژنتیکی ‌‌(25‌‌ درصد) ‌‌بین ‌‌‌‌ژنوتیپ‌‌های ‌‌19 ‌‌(منطقه ‌‌ملکان) ‌‌و ‌‌27 ‌‌(منطقه ‌‌مراغه) ‌‌مشاهد ‌‌شد. ‌‌نتایج ‌‌تجزیه ‌‌به ‌‌مختصات ‌‌اصلی ‌‌بیانگر ‌‌پوشش ‌‌ژنومی ‌‌مناسب ‌‌نشانگرهای ‌‌AFLP ‌‌انتخاب ‌‌شده ‌‌در ‌‌این ‌‌مطالعه ‌‌بود. ‌‌بیشترین ‌‌مقدار ‌‌محتوای ‌‌اطلاعات ‌‌چندشکل ‌‌(0.83‌‌ درصد) ‌‌مربوط ‌‌به ‌‌ترکیب ‌‌آغازگری ‌‌MTTT-EGA ‌‌و ‌‌کمترین ‌‌مقدار ‌‌آن ‌‌(0.33‌‌ درصد) ‌‌مربوط ‌‌به ‌‌ترکیب ‌‌آغازگری MGT- ‌‌ETA بود. ‌‌تجزیه ‌‌خوشه‌‌ای ‌‌با ‌‌استفاده ‌‌از ‌‌داده‌های ‌‌ملکولی ‌‌ژنوتیپ‌‌ها ‌‌را ‌‌در ‌‌3 ‌‌گروه ‌‌قرار ‌‌داد. ‌‌بر ‌‌ ‌‌این ‌‌اساس ‌‌توده‌‌هایی ‌‌با ‌‌توزیع ‌‌مناطق ‌‌جغرافیایی ‌‌مشابه ‌‌در ‌‌کنار ‌‌هم ‌‌قرار ‌‌نگرفتند، ‌‌لیکن ‌‌گروه‌بندی ‌‌بر ‌‌اساس ‌‌صفات ‌‌مرفولوژیکی ‌‌کمی ‌‌و ‌‌کیفی ‌‌تا ‌‌حدود ‌‌زیادی ‌‌با ‌‌توزیع ‌‌جغرافیایی ‌‌ژنوتیپ‌‌ها ‌‌همخوانی ‌‌نشان ‌‌داد. ‌‌این ‌‌نتایج ‌‌بر ‌‌اساس ‌‌نظریه ‌‌تکامل ‌‌همگرا ‌‌و ‌‌تا ‌‌حدودی ‌‌بدلیل ‌‌تکثیر ‌‌غیرجنسی ‌‌سنجد ‌‌از ‌‌ژنوتیپ‌‌های ‌‌مادری ‌‌محدود ‌‌و ‌‌توزیع ‌‌آنها ‌‌در ‌‌مناطق ‌‌جغرافیایی ‌‌مورد ‌‌مطالعه، ‌‌قابل ‌‌تفسیر ‌‌می‌‌باشد. 
 

مهتاب صمدی گرجی، علی زمان میرآبادی، کامبیز فروزان، مصطفی حق پناه،
دوره 5، شماره 2 - ( 12-1397 )
چکیده

این ‌‌‌آزمایش ‌‌‌به ‌‌‌منظور ‌‌‌ارزیابی ‌‌‌تنوع ‌‌‌ژنتیکی ‌‌‌تعدادی ‌‌‌از ‌‌‌ژرم ‌‌‌پلاسم‌های ‌‌‌وارداتی ‌‌‌بادام‏‌زمینی ‌‌‌از ‌‌‌بانک ‌‌‌بذر ‌‌‌کشور ‌‌‌استرالیا ‌‌‌در ‌‌‌مرکز ‌‌‌تحقیقات ‌‌‌کاربردی ‌‌‌و ‌‌‌تولید ‌‌‌بذر ‌‌‌شرکت ‌‌‌توسعه ‌‌‌کشت ‌‌‌دانه‌های ‌‌‌روغنی ‌‌‌اجرا ‌‌‌شد. ‌‌‌ارزیابی ‌‌‌12 ‌‌‌صفات ‌‌‌مورفولوژیکی ‌‌‌مرتبط ‌‌‌با ‌‌‌عملکرد ‌‌‌در ‌‌‌قالب ‌‌‌طرح ‌‌‌بلوک ‌‌‌کامل ‌‌‌تصادفی ‌‌‌در ‌‌‌سه ‌‌‌تکرار ‌‌‌در ‌‌‌سال ‌‌‌زراعی ‌‌‌1394 ‌‌‌صورت ‌‌‌گرفت. ‌‌‌نتایج ‌‌‌آزمایش ‌‌‌نشان ‌‌‌داد ‌‌‌که ‌‌‌تفاوت ‌‌‌بین ‌‌‌ژنوتیپ‌‏ها ‌‌‌برای ‌‌‌کلیه ‌‌‌صفات ‌‌‌در ‌‌‌سطح ‌‌‌احتمال ‌‌‌یک ‌‌‌درصد ‌‌‌معنی‏‌دار ‌‌‌بود. ‌‌‌همچنین ‌‌‌در ‌‌‌مورد ‌‌‌همه ‌‌‌صفات، ‌‌‌ضریب ‌‌‌تنوع ‌‌‌فنوتیپی ‌‌‌از ‌‌‌ضریب ‌‌‌تنوع ‌‌‌ژنتیکی ‌‌‌بیشتر ‌‌‌بود ‌‌‌که ‌‌‌نشان‏‌دهنده ‌‌‌تأثیر ‌‌‌عوامل ‌‌‌محیطی ‌‌‌بر ‌‌‌روی ‌‌‌صفات ‌‌‌مورد ‌‌‌بررسی ‌‌‌می‌‏باشد. ‌‌‌میزان ‌‌‌وراثت‏‌پذیری ‌‌‌عمومی ‌‌‌از ‌‌‌80.25 ‌‌‌درصد ‌‌‌(عرض ‌‌‌دانه) ‌‌‌تا 99.54 ‌‌‌درصد ‌‌‌(وزن ‌‌‌صددانه) ‌‌‌متغیر ‌‌‌بود ‌‌‌که ‌‌‌مقدار ‌‌‌آن ‌‌‌برای ‌‌‌عملکرد ‌‌‌دانه 96.85 ‌‌‌درصد ‌‌‌بود. ‌‌‌بالاترین ‌‌‌میزان ‌‌‌ضرایب ‌‌‌تغییرات ‌‌‌فنوتیپی ‌‌‌و ‌‌‌ژنوتیپی ‌‌‌مربوط ‌‌‌به ‌‌‌صفت ‌‌‌وزن ‌‌‌غلاف ‌‌‌بدست ‌‌‌آمد، ‌‌‌بنابراین ‌‌‌می‌‏توان ‌‌‌به ‌‌‌استفاده ‌‌‌از ‌‌‌روش ‌‌‌انتخاب ‌‌‌برای ‌‌‌بهبود ‌‌‌این ‌‌‌صفت ‌‌‌امید ‌‌‌داشت ‌‌‌و ‌‌‌از ‌‌‌آن ‌‌‌به ‌‌‌عنوان ‌‌‌یک ‌‌‌معیار ‌‌‌انتخاب ‌‌‌برای ‌‌‌بهبود ‌‌‌عملکرد ‌‌‌دانه ‌‌‌بهره ‌‌‌جست. ‌‌‌نتایج ‌‌‌همبستگی ‌‌‌ژنتیکی ‌‌‌بین ‌‌‌صفات ‌‌‌نشان ‌‌‌داد ‌‌‌که ‌‌‌بین ‌‌‌عملکرد ‌‌‌دانه ‌‌‌با ‌‌‌وزن ‌‌‌دانه ‌‌‌و ‌‌‌عملکرد ‌‌‌غلاف ‌‌‌همبستگی ‌‌‌معنی‌‏داری ‌‌‌وجود ‌‌‌دارد. ‌‌‌در ‌‌‌تجزیه ‌‌‌خوشه‌ای ‌‌‌با ‌‌‌استفاده ‌‌‌از ‌‌‌روش ‌‌‌وارد، ‌‌‌ژنوتیپ‌‏های ‌‌‌مورد ‌‌‌مطالعه ‌‌‌به ‌‌‌چهار ‌‌‌گروه ‌‌‌اصلی ‌‌‌تقسیم‌بندی ‌‌‌شدند. 
 


صفحه 1 از 2    
اولین
قبلی
1
 

پژوهش های ژنتیک گیاهی Plant Genetic Researches
Persian site map - English site map - Created in 0.27 seconds with 48 queries by YEKTAWEB 4419