چویل (Boiss (Schlecht) Ferulago angulata) از گیاهان دارویی با ارزش و بومی ایران است که غنی از ترکیبات ترپنی بوده و به لحاظ داشتن خواص ضد میکروبی از اهمیت ویژهای برخوردار است. در این تحقیق، تأثیر غلظتهای مختلف سالیسیلیک اسید و عصاره مخمر در کشتهای سوسپانسیون سلولی چویل بر الگوی بیان ژنهای درگیر در مسیر بیوسنتز ترپنها (HMGR و GPPS) برای اولین بار مورد بررسی قرار گرفت. کشت سوسپانسیون سلولی چویل با استفاده از کالوسهای حاصل از ریزنمونه برگ انجام شد و محرکهای اسید سالیسیلیک و عصاره مخمر (با غلظتهای ۵۰، ۱۰۰ و ۱۵۰ میلیگرم بر لیتر) در مرحله رشد فعال سوسپانسیون به محیط کشت اضافه گردید و ۲۴، ۴۸ و ۷۲ ساعت پس از تیمار، نمونه سلولی تهیه گردید. از کشتهای سلولی بدون اعمال تیمار محرک بهعنوان شاهد استفاده شد. بررسی الگوی بیانی ژنهای HMGR و GPPS با استفاده از Real-time PCR نشان داد که بیان هر دو ژن بهطور معنیداری تحت تأثیر نوع و غلظت محرک و مدتزمان پس از تیمار قرار گرفت. بیان نسبی ژنهای HMGR و GPPS با تیمار محرکهای مورد بررسی نسبت به شاهد افزایش یافت، ولی افزایش میزان بیان نسبی این ژنها در تیمار سالیسیلیک اسید بهطور معنیداری بیشتر از تیمار عصاره مخمر بود. بیشترین بیان نسبی ژنهای GPPS و HMGR مربوط به تیمار سالیسیلیک اسید با غلظت ۱۰۰ میلیگرم بر لیتر و ۲۴ ساعت پس از تیمار بود. با این حال، بیشترین بیان نسبی این ژنها در زمانهای ۲۴ و ۷۲ ساعت پس از تیمار ۱۵۰ میلیگرم بر لیتر عصاره مخمر مشاهده شد. نتایج این مطالعه میتواند در زمینه مهندسی متابولیت گیاه چویل مورد بهرهگیری و استفاده قرار گیرد.